Notice: Trying to get property 'display_name' of non-object in /var/www/clients/client3/web158/web/wp-content/plugins/wordpress-seo/src/generators/schema/article.php on line 52
terug

Carla Kogelman: Vluchtelingen worden zusjes

Onbevangen portretten die een blik gunnen op de leefwereld van kinderen. Als kijker heb je de neiging om zo mee te doen met touwtje springen, klauteren in de gang of met een verkoelende plons in het water te springen. De zwart-wit beelden van Carla Kogelman roepen herinneringen op uit de jeugd. “Dat is wat mensen aanspreekt in mijn fotografie.” Het vrije kinderleven, onbevangen en onbevreesd. Haar projecten zijn langlopend en hebben vaak geen duidelijk einde. Behalve New Sisters, een serie over twee meisjes die vriendinnen werden in een asielzoekerscentrum en maar één wens hadden: zusjes van elkaar worden. 

© Carla Kogelman

Haar projecten ontstaan deels uit toevallige ontmoetingen en tips, of komen voort uit opdrachten. Dat geldt ook voor New Sisters. “Uit een onderzoek van Defence for Children kwam een wijk in Amersfoort naar voren als een van de armste in Nederland.” Het onderzoek triggerde haar. “Waarom zou ik wel in Benin en Zwitserland fotograferen, maar niet in mijn eigen stad? Vrij Nederland gaf destijds vier fotoprojecten per jaar weg en ik wilde graag deze arme wijk in kaart brengen.” Al snel komt ze erachter dat er nauwelijks kinderen in de wijk wonen. Er staan wel veel bomen, er is een dierenpark, een bejaardentehuis en er zijn sportclubs. De aanwezigheid van een asielzoekerscentrum (AZC) zorgt voor relatief hoge scores op armoede indicatoren.
Zo ontstaat het idee voor een ander project, waarbij ze de verschillende verenigingen van de wijk fotografeert. Zeven weken lang wordt in het weekblad Stad Amersfoort een fotoserie gepubliceerd. Tijdens het maken van de serie komt ze ook in het AZC . “Via een medewerker kwam ik in contact met Luis en zijn dochter Lúa. Luis, een Venezolaan, was een alleenstaande vader en wilde niets liever dan terug naar Venezuela.” 

Luis is echter verliefd op Sandhya, de alleenstaande moeder van Nandini die ook in het AZC wonen. Lúa en Nandini zijn vriendinnen en willen niets liever dan zusjes worden. Terwijl zij spelen, drinken Luis en Sandhya kopjes thee – in het AZC is toch niet veel anders te doen. Als in een modern sprookje worden ze verliefd. Eerst krijgen Luis en Lúa een verblijfsvergunning en later krijgen Sandhya en Nandini bericht dat ze in Nederland mogen blijven. Het stel trouwt in een Indiase tempel in Amsterdam en Sandhya raakt in verwachting van hun eerste kindje.

Wil je meer lezen? Het hele verhaal en de uitgebreide portfolio staat in Pf nummer 4.