terug

Zilveren Camera 2013

Gedachten over de Zilveren Camera

De winnende foto van Ilvy Njiokiktjien
De winnende foto van Ilvy Njiokiktjien

De presentatie van de winnaars van de Zilveren Camera en aanverwante wedstrijden vond plaats in het Haagse Fotomuseum. Winfried de Jong nam de presentatie voor zijn rekening. Als inleiding werd teruggekeken op de inmiddels 65 jaar geschiednis, er werd aandacht geschonken aan de betekenis van de vorig jaar overleden Paul Stolk, en in een gesprek met Michael Kooren en Jerry Lampen kwam ook de vraag naar het gebruik van de moderne middelen zoals de mobiel om foto’s te maken. Merkwaardigerwijs ging het gesprek alleen over de techniek, ‘iedereen kan nu fotograferen’, en niet of nauwelijks over de fotograaf die toch echt nog steeds degeen is die de foto’s maakt.
Apparatuur is van belang voor de mate van controle over het eindresultaat lijkt me, professionele apparatuur geeft de fotograaf die er mee om weet te gaan naast de kwaliteit ook de volledige controle. Maar er is niets mis met het gebruik van een mobiele telefoon om mee te fotograferen als je er mee om weet te gaan of als het de enige optie is lijkt mij in elk geval.
Het koninklijk paar tot een schaduw gereduceerd op een foto van Koen van Weel
Het koninklijk paar tot een schaduw gereduceerd op een foto van Koen van Weel

Categorieën
Ik vond dat er wel wat foto’s in categorieën terecht waren gekomen die daar eigenlijk niet thuis hoorden. Rutte en het koninklijk huis in Cultuur en entertainment? En de nieuwe categorie natuur had kennelijk niet echt de inzendingen gekregen die daar toch mogelijk moeten zijn. Een kiekje van een vogel in de dierentuin was zelfs genomineerd geworden. De uiteindelijke winnaar in deze categorie was een illustratie op basis van een foto. De beeldbewerking door Robin Utrecht bij dit beeld was van zodanige aard dat ik denk dat de foto gewoon van deelname had moeten worden uitgesloten.
En dat van alle foto’s van het koninklijk huis alleen een beeld van hun schaduw tot de winnende foto’s wist door te dringen is misschien wel mooi voor de republikeinen onder ons, maar eigenlijk zou gezien het belang van het koninklijk huis voor de persfotografie er wel een aparte categorie voor aangemaakt mogen worden bij deze wedstrijd.
Mandela
Natuurlijk is de winnares van de Zilveren camera een heel goede fotograaf, maar of deze foto dat nu duidelijk maakt, en of dit nu het echte journalistieke beeld van 2013 in Nederland is, daar heb ik mijn twijfels bij. Ik vond andere foto’s daar meer voor in aanmerking komen, maar dat hoort zo, iedereen moet zijn eigen opvattingen over foto’s en fotografie hebben.
Deze foto van Robin Utrecht is zo vergaand bewerkt dat je je moet afvragen of het nog wel een foto is.
Deze foto van Robin Utrecht is zo vergaand bewerkt dat je je moet afvragen of het nog wel een foto is.

Prijzen
Dan waren er nog de Canon prijs voor multimedia en experimentele presentaties en de nationale Portretprijs. De Canonprijs werd voor de tweede keer gewonnen door Rob Hornstra met een nieuwe productie uit het Sotchi project. De andere genomineerden kregen we alleen als een klein filmpje te zien zonder dat duidelijk werd of dat nu hun hele inzending was, of dat het slechts een impressie was. Heel bijzonder vond ik het allemaal niet, maar een filmpje over de presentatie van het PanAm project van Kadir van Lohuizen doet misschien ook geen recht aan die presentatie als zodanig. Wel vind ik het op zich vreemd dat een project twee maal gaat winnen bij zo’n prijs.
Bij de portretprijs is het probleem dat de jury zelf op zoek gaat, en alles wat ze niet ziet en waarvan ze niet weet valt dus buiten de com petitie. Ik vind dat altijd een vreemde beperking, of een soort arrogantie van de jury: wij zien alles wat van belang is.
De keuze van de winnares was er één voor een op zich prachtig portret, maar wel van het fotografisch veilig type, als je het grof wilt stellen: niks bijzonders. De andere foto van Robin de Puy die ook genomineerd was zag er dan door de waanzinnige kleurstelling in elk geval veel spannender uit, om over de fotografisch experimentele kwaliteit van de foto van Reha dan maar te zwijgen, want die foto van Frank de boer was in die zin een echte foto dat de fotografie belangrijker was dan het onderwerp, wat voor een portret misschien een vergaande keuze is.
Bij deze foto van Robin de Puy zijn de kleuren tenminste lekker over de top.
Bij deze foto van Robin de Puy zijn de kleuren tenminste lekker over de top.

Alle prijswinnende foto’s zijn uiteraard terug te kijken op de website van de zilveren camera.