terug

Sigma Quattro dp2

Tussen alle camera’s die veel op elkaar lijken en ook min of meer dezelfde techniek gebruiken valt de Sigma Quattro dp2 behoorlijk op.
EdK-sigma-dp2-2
De vormgeving is flink afwijkend, met een brede rechterkant en links een vast objectief. Vast zowel dat het objectief niet van de camera af gehaald kan worden, als vast in de zin van een vast brandpunt. 30 mm bij de dp2, er komen ook versies met een 19 en een 50 mm. De bediening is eenvoudig te begrijpen, er zijn negen scherpstelvelden om uit te kiezen, je kunt ook hun afmetingen aanpassen als je op kleine dingetjes in de voorgrond wilt richten. Ook de menu’s bevatten geen verrassingen, en er is snelle toegang tot belangrijke instelingen. Werk je in de diafragma voorkeuze modus, dan kies je het diafragma met een wieltje voor, de belichtingscorrectie met een wiel achter, en de ISO via een snelmenu. Als zoeker is er het scherm achterop, wat in de zon natuurlijk niet lekker werkt. Het alternatief is een albeda zoeker die je bovenop kunt plaatsen.

Foveon

Binnenin zit het geheime wapen van Sigma, de Foveon sensor. Die werkt heel anders dan de gangbare. Hier geen kleurenfilters in een patroon over de pixels verdeeld, elke pixel neemt alle kleuren waar. De scheiding wordt gedaan op basis van statistiek, de photonen met verschillende energie, die wisselt per kleur, dringen niet allemaal even ver de pixel in voor ze hun energie omzetten in een vrij elektron. Die scheiding is niet absoluut, daarom wordt er op basis van kennis over de statistische verdeling op drie niveau’s gemeten hoeveel lading er is vrij gekomen. Op basis daarvan wordt de kleur berekend. Het voordeel van dit systeem is de hogere scherpte, alle informatie over de betreffende pixel wordt immers ook echt daar verzameld, er is geen sprake van gemiddelden tussen naast elkaar gelegen pixels. In combinatie met een heel mooi objectief levert de Sigma Quattro dan ook scherpere foto’s dan enige andere camera, met uitzondering van de paar camera’s die alleen zwartwit foto’s opnemen.

Bij ISO-800 krijgt de Foveon sensor moeite om kleuren die op elkaar lijken uit elkaar te houden.
Bij ISO-800 krijgt de Foveon sensor moeite om kleuren die op elkaar lijken uit elkaar te houden.

Helaas heeft de techniek ook nadelen. Zo moet er speciale software worden geschreven voor het ontwikkelen van de RAW-bestanden, en met het toenemen van de gekozen ISO-waarde neemt het aantal elektronen dat vrij is gekomen af. Een hogere ISO waarde maakt namelijk de sensor niet gevoeliger, het signaal wordt gewoon extra versterkt. En met minder informatie wordt de statistiek op grond waarvan de kleuren worden berekend minder betrouwbaar, nog los van het toenemen van de ruis. Dat wil zeggen dat de camera bij ISO 100 fantastische resultaten oplevert, en dat je nog wel wat hoger kunt, maar bij ISO 800 kunnen er al wel wat dingen mis gaan. Daarboven wordt het behelpen. Heel misschien dat betere software daar nog wat zal helpen, maar die is er niet. Op dit moment is er alleen de eigen Sigma software, waarmee je de foto’s die je in RAW hebt opgenomen wel kunt aanpassen en omzetten in jpeg of tiff, maar er prettig mee kunnen werken is wat anders.

Pixels

De Sigma, uitgerekend op ongeveer 39 miljoen pixels, lang niet slecht, en geen kleur-moiré
De Sigma, uitgerekend op ongeveer 39 miljoen pixels, lang niet slecht, en geen kleur-moiré

De RAW bestanden zijn wisselend van afmetingen, maar zo tussen de 52 en 62 MB per stuk. Voor een camera met ongeveer 15 miljoen pixels wijst dat er op dat het heel bijzondere bestanden zijn. Je kunt bij het verwerken tot JPEG/TIFF vervolgens kiezen voor drie verschillende afmetingen. De eerste heet ‚zelfde maat’ en levert je een bestand van 3616 bij 5424 pixels en die bestanden zijn onwaarschijnlijk scherp. De instelling S-HI levert je bestanden op van 5320 x 7680 pixels en die bestanden zien er wel scherp uit, maar wel net iets minder en vooral toch ook anders in vergelijking met een gangbare digitale camera met bijna 40 miljoen pixels. De laatste optie, dubbele afmetingen, levert dan een bestand van 7232 x 10848 pixels, en hoewel dat er nog wel acceptabel uitziet is de scherpte wel duidelijk minder, je krijgt het gevoel dat er details missen. Maar we hebben het hier wel over een camera met een APS formaat sensor met 15 miljoen pixels. Zelf zou ik bij voorkeur de bestanden op hun laagste aantallen pixels gebruiken, gewoon omdat ze dan zo ontzettend mooi zijn.
36 miljoen echte pixels leveren ondanks het Bayer filter patroon toch net iets meer dan de 15 miljoen van een Foveon, maar ook een beetje moiré natuurlijk.
36 miljoen echte pixels leveren ondanks het Bayer filter patroon toch net iets meer dan de 15 miljoen van een Foveon, maar ook een beetje moiré natuurlijk.

Beperkingen

Zo’n Sigma Quattro is door de gebruikte techniek een camera met beperkingen, maar wanneer je binnen de mogelijkheden van de Quattro blijft met je fotografie dan krijg je wel heel erg mooie resultaten.
 
 
 
 
 
 
 
Voorbeeldfoto’s, gemaakt met de Sigma Quattro dp2: