terug

Serie ondernemen: New Horizons

Bruno van den Elshout © Guus Schoonewille
Bruno van den Elshout © Guus Schoonewille

Tijdens Unseen is een eerste bedrukte dummy te zien van het project New Horizons. Een project waar Bruno van den Elshout al vanaf 1 januari 2012 aan werkt. Hoe verdien je je geld tijdens zo’n lang lopend niet commercieel project?
Kunt u iets vertellen over de opzet van uw onderneming?
Ik heb een eenmanszaak en werk vanuit daar samen met andere zelfstandige professionals. Aan mijn huidige project NEW HORIZONS werk ik met acht mensen.”
Hoe zou u zichzelf als fotograaf omschrijven, wat voor soort fotograaf bent u? Wat is uw passie?
“Fotograafkunstenaar. Ik gebruik fotografie als een van de instrumenten om mijn kijk op de wereld te delen. In eerste instantie deed ik dat heel letterlijk. Op beeldenjacht, in functie van mijn interesse van het moment. Mijn eerste onderwerp was treinen. Superletterlijk. Later ben ik meer conceptmatig gaan werken en wil ik niet alleen mijn kijk, maar ook mijn visie op de wereld laten zien. Ik geloof in overvloed. Dat er voor iedereen, van alles, op elk moment genoeg is. Ik probeer uit te vinden hoe je op die overvloed kunt afstemmen. Mijn werk gebruik ik om ook anderen daartoe uit te nodigen.”
© New Horizon
© New Horizon

U bent al een paar jaar bezig om 100.000 euro bij elkaar te krijgen voor een project, vertel daar eens iets over?
“Op zoek naar een mooie en uitnodigende manier om Rust en Ruimte te ervaren en in beeld te brengen, kwam ik in de zomer van 2011 op het idee om een jaar lang ieder uur de horizon te fotograferen. Ik bouwde daarvoor een machine, met verwarming en ruitenwisser en plaatste die op het dak van een hotel aan zee. Op 1 januari 2012 begon de machine te fotograferen, om middernacht en daarna ieder uur, tot aan 1 januari 2013. Het resultaat was een verzameling van 8.785 foto’s van precies hetzelfde uitzicht.
Tijdens de looptijd van het project organiseerde ik de eerste tentoonstelling met beelden die we tot dan toe hadden verzameld. Voor bezoekers was dat een openbaring. De beelden die we lieten zien, kwamen al ieder uur online, maar de tentoonstelling maakte de schoonheid en diversiteit van het project in één klap voor iedereen op overtuigende wijze zichtbaar.
Ik wilde een vorm vinden om die sensatie voor een breder publiek over een langere tijdspanne toegankelijk te maken. De oplossing bleek een uitgave in boekvorm, maar doordat ik dat boek in een aanzienlijke oplage (2012 exemplaren) wilde maken en daarbij ook nog eens een bijzondere bindwijze op het spoor was gekomen, leverde die wens een rekensom op met een uitkomst van €100.000. Onmogelijk natuurlijk, maar ik werd er wel nieuwsgierig van. Vooral omdat ik in de horizon een ultieme uitnodiging zie om voorbij het bekende nieuwe ontdekkingen te verrichten.”
Hoe gaat u te werk?
“Als een bezetene. Volle kracht vooruit. Wie niet meedoet, heeft pech. Die hoort daarna nog wel eens hoe leuk het was. Ik wil de vraag naar mijn werk omkeren. Dat ik er niet mee hoef te leuren, maar dat mensen naar mij toekomen omdat ze het waarderen en er iets mee willen. Dat vergt meer geduld, maar levert uiteindelijk veel zinvollere kennismakingen en samenwerkingen op.
Doordat ik omgecompromitteerd achter mijn manier van werken sta, hoef ik me nergens achter te verschuilen. Als ik de minister-president tegenkom, begin ik gerust een praatje om hem over mijn werk te vertellen. Daar vind ik het belangrijk genoeg voor.”
Als het grootste gedeelte van uw tijd hierin is gaan zitten, waar verdiende u dan ondertussen uw geld mee?
“Door de verkoop van horizonfoto’s als kunstwerk en andere artikelen die uit het project voortvloeien, zoals ansichtkaarten. Ik verzorg en organiseer regelmatig lezingen, workshops of bijeenkomsten over mijn werk of over thema’s die me interesseren. Op verzoek fotografeer ik graag zakelijke events, met speciale aandacht voor de interactie tussen mensen en de sfeer die daardoor ontstaat. Ook heb ik dit jaar in opdracht meegewerkt aan twee boeken. Aan één als fotograaf/beeldredacteur en aan een andere als schrijver. Maar ik probeer steeds meer toe te werken naar een situatie waarin datgene wat ik doe, volstaat om in mijn levensonderhoud te voorzien.”

U geeft aan vooral dingen te doen die u zelf leuk vindt en niet teveel onderzoek te doen vooraf. U noemt het ook wel een nieuwe manier van ondernemen. Brengt dit niet heel veel risico’s met zich mee?
“Ik heb een achtergrond in het internationale zakenleven en heb veel vertrouwen in mijn eigen kunnen. Ik geloof dat ik, in potentie, aan elk bedrijf of project een zinvolle bijdrage kan leveren als ze me daarom zouden vragen. Alleen doen ze dat niet, dus concentreer ik me op mijn eigen onderzoeken in de wetenschap dat er altijd manieren zijn om mijn vaardigheden te vertalen naar waarde. Dat geeft me een gevoel van zekerheid dat me in staat stelt om grotere risico’s te nemen dan ik anders zou doen.”
© New Horizon
© New Horizon

Zijn er ook maanden geweest dat u juist door uw manier van aanpak eigenlijk weinig tot niets verdiende?
“Ja. Toen ik voor mijn boek een crowdfundcampagne organiseerde op Voordekunst heb ik twee maanden lang niets anders gedaan dan ervoor te zorgen dat die campagne zou slagen. Dat is gebeurd, we kwamen zelfs op 109% van het toch al aanzienlijke doelbedrag van €25.000. De tijd die ik in de campagne investeerde, kostte me wel uiteindelijk alleen wel m’n laatste spaargeld. Spannend, met de zomer voor de deur en een tweede kind in aantocht. Maar het is allemaal goed afgelopen.”
Wat nou als het hele project mislukt?

© New Horizon
© New Horizon

“Het doel is dat het boek er komt. Het boek komt er. In die zin kan het project niet meer mislukken, dat punt zijn we al gepasseerd. De meer dan €60.000 die inmiddels beschikbaar is, is genoeg om de volledige oplage van 2012 genummerde exemplaren te drukken en alle verkochte boeken te binden. Hoe meer boeken we de komende weken nog voorverkopen, hoe meer extra boeken we kunnen binden. Wie weet allemaal…”
Tegen welke problemen loopt u als ondernemer aan?
“Ik ervaar het als vrij lastig is om als zelfstandige een volwaardige gesprekspartner te zijn voor grote bedrijven. Ik heb wel eens moeite met mensen die zichzelf ‘realistisch’ noemen, waar ik vooral zie hoe ze zichzelf de vrijheid ontnemen om groter te denken en daarmee iedereen met wie ze in contact staan. Ik kan slecht tegen mensen die zich achter regels verschuilen en zich afvragen waarom je iets zou doen waar geen direct financieel voordeel tegenover staat.
O ja, en als mensen er in hun gedrag bewust of onbewust blijk van geven je werk niet te waarderen terwijl ze er wel gebruik van willen maken. Of je het even voor niets wilt doen want blablabla-excuus. On dat het budget al op is, terwijl je weet dat ze zelf een riant vast salaris hebben en zelfs worden betaald voor de tijd dat ze met jou aan de telefoon zitten. O, en met het idee ‘voor jou tien anderen’ ben je ook aan het verkeerde adres. Veel succes met die tien anderen.
Wat ik wel weer gaaf vind, is om zinvolle uitwisselingen in nature te organiseren. Ik fotografeerde een keer een middag voor KLM en heb toen in de offerte de keus geboden tussen een factuur van €500 of twee retourtjes naar een Europese bestemming naar keuze. Dit soort constructies wil ik ook wel met mijn hypotheek en energiekosten, dat ik die niet meer hoef te betalen. En ik zoek nog naar een kunstminnende visliefhebber die een jaar lang gratis vis wil ruilen voor een kunstwerk zodat ik gewoon wanneer ik wil langs de haven kan rijden en dan vis kan kopen zonder te betalen. Ik eet bijna nooit vis, maar gewoon de mogelijkheid om dat geldloos te fixen, dat vind ik wel een kick.”
Hoe ga je mee met de nieuwe ontwikkelingen en wat staat er nog op het verlanglijstje qua ontwikkeling?
“Hmm. Nieuwe ontwikkelingen. Ik zou het niet weten. Thema’s wel. Ik vind transparantie en waarde erg interessant. Overvloed. En fenomenen die we met de huidige stand der techniek niet kunnen uitleggen, maar we wel zien gebeuren. Kwantummechanica en dat soort magic. Daar liggen doorbraken op de loer.”
Kunt u nog een bijzondere anekdote ophalen?
“Ik had ooit een werkafspraak in Zweden met drie heren die alle drie Anders heetten, en daardoor tegelijkertijd allemaal hetzelfde.”
© New Horizon
© New Horizon

 
www.newhorizonsahead.nl
Tentoonstelling in Panorama Mesdag: 10 nov 2014 – 1 mrt 2015
Boekpresentatie NEW HORIZONS: 4 december 2014
Op UNSEEN is een eerste bedrukte dummy van NEW HORIZONS te zien zijn op de Fotoboekenmarkt. Stand: The Eriskay Connection.
 
Wilt u ook met uw verheel in deze rubriek? mail dan naar c.tesselhof@eisma.nl


Bekijk ook deze items