terug

Serie: Ondernemen! – Arnd Bronkhorst

© Arnd Bronkhorst
© Arnd Bronkhorst

Arnd Bronkhorst is gespecialiseerd in paardenfotografie. Hij vertelt over hoe het er aan toe gaat in deze niche en hoe hij hier als ondernemer op inspeelt.
Kunt u iets vertellen over de opzet van uw onderneming?
“De basis van mijn onderneming is mijn archief van 175.000 foto’s die alle gebieden van de paardenwereld bestrijken, van foto’s hoe men werkte met paarden in de jaren vijftig tot zes Olympische Spelen. We werken samen met dertien fotografen uit de hele wereld, die elk met hun eigen stijl paarden fotograferen. Daarmee zijn we uniek: niet alleen de breedte en diepte van de onderwerpen, maar zeker ook de techniek om alles van keywords te voorzien. Zo kunnen we de beelden permanent online beschikbaar houden voor onze klanten en supersnel en betrouwbaar leveren. We leveren traditioneel internationaal veel aan redactionele klanten. Daarnaast werken we voor de bedrijven die zich bewegen in de paardenwereld: fabrikanten, sponsoren, federaties etc. Ik geef met veel plezier fotoworkshops en inmiddels begeef ik me ook op het gebied van bewegend beeld.”
Hoe zou u zichzelf als fotograaf omschrijven, wat voor soort fotograaf bent u? Wat is uw passie?
“Mooie verhalen. Ik vind het belangrijk om een diepe kennis van je onderwerp te hebben, waardoor je de verhalen herkent die een foto beter kunnen maken. Ik ben zeker ook een ‘mooi’ fotograaf. Ik zie liever de mooie dingen in een situatie dan de lelijkheid. Aan de andere kant probeer ik bedrijfsblindheid te voorkomen door veel buiten mijn eigen wereld te kijken, inspiratie op te doen en voortdurend te vernieuwen.”
U heeft gekozen voor de specialisatie ‘Paarden’. Hoe kwam u tot die keuze?
 “Ik ben opgegroeid op een manege. Dat was leuk, maar de ambitie om mijn ouders op te volgen had ik niet. Als puisterige jongeling had ik werkelijk geen idee wat ik wilde, ik wist alleen alleen wat ik niet wilde. Niets leek mij de moeite van een inspanning waard. Ik deed er, onopgemerkt door mijzelf, toch altijd wel fotografie bij, maar ik zag dat nooit als een serieuze mogelijkheid. Ik heb nog nooit aan welke carrière planning dan ook gedaan. In afwachting van een studie biologie waarvoor ik me wilde inschrijven, en waar ik een hopeloos romantisch beeld over had, leek het me handig om de diverse onbekende diersoorten die ik zou gaan ontdekken beter te kunnen fotograferen. Daartoe wendde ik me tot de plaatselijke fotograaf die ik via via kende. Dat vond ik zo leuk dat ik ben blijven plakken. Het was vrijwilligers werk, dus toen ik er enig vertrouwen in had dat ik wel met een foto thuis zou komen, heb ik om geld te verdienen de twee dingen gecombineerd waar ik iets van wist: paardenfotografie.
© Arnd Bronkhorst
© Arnd Bronkhorst

 
En hoe gaat het momenteel met de fotografie in deze sector?Zoals in de hele fotografie kampt ook deze sector met enige hobbels. De crisis in het algemeen helpt niet mee. De uitgeversmarkt staart collectief wanhopig in een zwarte afgrond. De winst is nog steeds vrijwel volledig gebaseerd op een in elkaar stortend verdienmodel, en het online alternatief is een moving target. Daarnaast heeft er een enorme democratisering van de fotografie plaatsgevonden, waardoor er een enorme groep mensen is bijgekomen die het hele scala van beginnende amateur tot volledige professional bestrijkt. Die mensen maken heel vaak hele leuke foto’s, en het wordt dus voor de professional steeds lastiger om zich te onderscheiden. Er is steeds meer behoefte aan beeld, en veel profs hebben enorme moeite om eraan te wennen dat zij niet meer de enige leveranciers zijn van dat beeld.”

Kunt u iets vertellen over uw werkwijze? Waar moet een fotograaf in deze sector rekening mee houden?
“De paardenwereld kent vele ongeschreven regels. Het is een relatief kleine wereld van insiders, die zich enigszins naast de ‘echte’ wereld beweegt. Als je weinig van paarden weet, heb je een achterstand die je waarschijnlijk nooit meer inloopt. Mijn werkwijze is gebaseerd op het combineren van kennis van paarden en die van fotografie. Als ik echt moet kiezen is de fotografie belangrijker, maar de component ‘paard’ is essentieel. Ik sta met één been in de paardenwereld, maar met het andere been er duidelijk buiten. Dat andere been heb ik nodig om nieuwe input te krijgen, om er na al die jaren toch fris tegenaan te blijven kijken. Door mijn achtergrond in de paarden weet ik wat er wordt verwacht, en voor mij is het een spel om die verwachtingen gedeeltelijk in te lossen, maar liever nog te overtreffen door een paard op een andere manier te laten zien. Het mooiste is als een foto net tegen die rand aanschuurt van wat men verwacht te gaan zien. Daarmee probeer ik de definitie van een ‘goede’ paardenfoto op te rekken.”
© Arnd Bronkhorst
© Arnd Bronkhorst

Met wat voor soorten opdrachtgevers heeft u te maken? En op wat voor manier probeer je ervoor te zorgen dat deze opdrachtgevers voor u blijven kiezen?
“We hebben veel redactionele opdrachtgevers. Met name voor hen is mijn archief van veel waarde. We hebben consequent alle 175.000 foto’s van branchespecifieke trefwoorden voorzien in vijf talen om zo de hele wereld te kunnen bedienen. Om dat snel te kunnen doen, investeer ik enorm veel in technische innovatie. Voor redacties is betrouwbaarheid van leveren heel belangrijk, dus de uptime van de systemen en de 24/7 beschikbaarheid moeten heel goed zijn. Tegelijkertijd doe ik geen enkele concessie aan de kwaliteit van mijn apparatuur, en vooral niet aan die van onze fotografie. Met een klant meedenken, nadenken over oplossingen, proberen te begrijpen welke overwegingen een klant maakt, ook als die niet gunstig voor jou zijn: allemaal voorwaarden die steeds belangrijker zijn geworden. Je moet een krachtige partner voor je klant zijn, een oplossing bieden. Als ze jou bellen, moeten ze het gevoel hebben dat het goed komt. Dat geldt ook voor onze commerciële klanten. Die willen misschien nog wel meer een oplossing. Je moet ook een signatuur hebben, ergens voor staan. Keuzes maken, en een duidelijk profiel hebben. Meewaaien met alle winden levert alleen op hele korte termijn winst op.”
U verdient niet alleen geld aan de fotografie, maar ook met bijvoorbeeld het geven van workshops. Waarom ben je hiermee begonnen? En wat brengt het u als fotograaf?
“Zoals zoveel dingen bij mij begint dat met een vraag van anderen. Een aantal jaren lang werd het me af en toe gevraagd. Dat werd steeds meer, mensen reageerden enthousiast en, heel belangrijk, ik vond het leuk. Vorig jaar hebben we er een serie workshops van gemaakt en dit jaar een aparte website waarop informatie staat met een bestelsysteem. Het is op de eerste plaats altijd een leuke dag met enthousiaste mensen. Daarnaast dwingt het me om na te denken over mijn fotografie, om dat vervolgens goed te kunnen verwoorden. Daarmee geef ik mijn eigen fotografie ook een impuls. Verder kom ik regelmatig een workshopdeelnemer tegen die bijzondere foto’s neemt. Dat inspireert mij ook. Goede foto’s worden echt niet meer alleen door profs gemaakt.”
© Arnd Bronkhorst
© Arnd Bronkhorst

Bent u niet bang om de concurrentie op te leiden?
“Nee. Als ik uit de markt gedrukt zou worden door iemand die workshops bij mij heeft gevolgd dan ben ik natuurlijk geen knip voor de neus waard. Dan heb ik mijn best niet gedaan, heb ik me niet voldoende verbeterd, en misschien is het dan maar goed ook dat ik ermee ophoud. De tijd dat je kon blijven doen wat je deed en de opdrachten toch wel bleven komen, als die er al ooit is geweest, is inderdaad voorbij. Je zult moeten blijven vernieuwen. Dat is soms een moeilijk of zelfs pijnlijk proces, maar noodzakelijk en als het goed is ook leuk. Welkom in de nieuwe wereld. Bovendien besteed ik in mijn workshops ook aandacht aan vragen rondom geld verdienen met je fotografie, auteursrecht en voorwaarden, in de hoop dat ze zich als nette fotografen zullen gedragen.”
Waarin bent u onderscheidend ten opzichte van de concurrentie?
“Ik ga niet direct uit van de concurrentie, maar meer van wat ik zelf goed en mooi vind. De concurrentie kan ik niet controleren, mijzelf wel. Ik probeer de dingen waarin ik sterk denk te zijn te verbeteren, en waar ik niet sterk in ben niet te doen.”

Tegen welke problemen loopt u als ondernemer aan?
“Zoals veel ‘creatieve’ ondernemers fotografeer ik liever dan dat ik het over geld heb. Maar ik heb wel geleerd dat als ik het er niet over heb, iemand anders het doet en dan sta ik al 1-0 achter. Dus om het er later minder over te hoeven hebben, moet ik er zelf over beginnen. Dat gaat nog steeds regelmatig fout, maar dan krijg ik terecht op mijn kop van mijn collega Ilse. Een ander ding is mijn optimisme, of noem het een totaal gebrek aan tijdsmanagement. Dat leidt wel eens tot moeilijkheden om een deadline te halen. Vooral nieuwe ontwikkelingen schat ik structureel vijftig procent te laag in helaas. Veel van mijn zwakheden probeer ik te ondervangen door me te omringen door mensen die daar wel sterk in zijn, maar ik ben ook nog selectief horend, als het zo uitkomt.”
Hoe ga je mee met de nieuwe ontwikkelingen en wat staat er nog op het verlanglijstje qua ontwikkeling?
“De markt verandert snel. Ik weet niet precies wat de markt gaat doen, maar ik probeer wel mezelf voortdurend te ontwikkelen en uit te dagen, terwijl ik mijn bestaande kwaliteit ondertussen niet vergeet. Ik heb heel veel belangstelling voor nieuwe technieken: als het geluid maakt, er lampjes opzitten en het duur is, dan sta ik vooraan. Toch probeer ik ook wel enig praktisch nut te halen uit de nieuwe dingen. Iets nieuws implementeer ik pas als het mijn bestaande kwaliteit versterkt. Voor veel fotografen is filmen al niet nieuw meer, maar ik heb er een tijd over gedaan voor ik het gevoel had dat het op een goede manier met mijn bestaande werk meekon. En ook daarbij probeer ik de standaard heel hoog te houden, zowel inhoudelijk als technisch. Het lijkt wel dat de huidige snelle ontwikkelingen meer dan ooit een scheiding teweeg hebben gebracht tussen hen die steeds bozer in een hoekje gaan zitten en hen die de situatie omarmen, met meer of minder succes, maar in ieder geval aan het stuur van hun eigen ontwikkeling.”
Kunt u nog een bijzondere anekdote ophalen?
“De echt bijzondere anekdotes zijn niet voor publicatie, maar door mijn werk kom ik op bijzondere plaatsen, ontmoet ik bijzondere mensen, en word ik voortdurend uitgedaagd om het spreekwoord ‘Luctor et Emergo’ (‘ik worstel en kom boven’, red.) in de praktijk te brengen. Bij ‘Luctor’ krab ik me wel eens achter mijn oren, maar het ‘Emergo’ is waar ik het voor doe.”
www.arnd.nl
www.paardenfotoworkshop.nl
© Arnd Bronkhorst
© Arnd Bronkhorst

 


Bekijk ook deze items