Recht en onrecht in straatfotografie

De regels over wat je wel en niet mag fotograferen zijn in Nederland vrij helder. Toch bestaat er veel onduidelijkheid, bij fotografen, maar vooral bij de mensen op straat. Al gauw wordt er geschermd met de wet op de privacy, portretrecht en andere termen zonder dat men precies weet waar ze het over hebben. In de praktijk leidt het nog wel eens tot problemen. Allereerst is dit te wijten aan het feit dat de kennis over het fotograferen op straat bij het publiek nogal wisselend is. Ten tweede dat je als fotograaf moet weten hoe je het beste met zulke situaties kunt omgaan. Dat betekent niet dat je altijd op je strepen moet gaan staan, ook al voel je je snel aangevallen als iemand je verbiedt iets te doen wat eigenlijk gewoon toegestaan is. Immers op de openbare weg mag je in principe alles en iedereen fotograferen. Publiceren is een andere zaak, daar speelt de afweging tussen het portretrecht, waar de privacywetgeving onderdeel van is, en de wet op vrije nieuwsgaring. Die twee botsen nog wel eens, de enige die daar echt een oordeel over kan vellen is de rechter. Wel zijn er enkele handvaten, die uitstekend zijn omschreven in het Zakboekje Straatfotografie dat de Fotografenfederatie onlangs heeft uitgegeven.