Peter Martens – Few Loving Voices

Dit boek is er een van twee. Voor hij in 1992 stierf, maakte Martens twee dummy’s, die samen het beste van zijn werk laten zien. Het andere boek heet ‘American Testimony’. Ze hebben jaren in het archief van het Nederlands Fotomuseum gelegen en worden nu eindelijk uitgegeven, deels gefinancierd met de verkoop van originele prints. Daarmee wordt postuum aan een grote wens van Martens voldaan. ‘Few Loving Voices’ is er al en, als alles volgens plan verloopt, vóór het verschijnen van dit nummer ‘American Testimony’ ook. Peter Martens was een maatschappelijk geëngageerde documentairefotograaf. Daar wemelde het in zijn tijd van, maar ondanks dat sprong hij eruit. Dat is niet vanwege fijnzinnigheid, eerder het tegendeel. Hij wilde ons in onze geborgen wereld de ellende elders tot in de diepste vezels laten voelen. ‘Elders’ is in dit boek vooral de derde wereld en in het andere boek de Verenigde Staten. Je krijgt zonder omhaal arme, in verval geraakte, zieke, mismaakte en dode mensen gepresenteerd. Iets moois probeert hij er niet van te maken. Integendeel, in zijn optiek komen erge dingen lelijk harder aan. Martens streeft niet naar schoonheid en verfijning, maar naar kracht. ‘Few Loving Voices’ begint overigens positief. Je krijgt een geboorte te zien, gevolgd door hoopvolle foto’s van gelovige mensen. Af en toe zijn er vrolijke intermezzo’s. Dit boek is meer dan een aanklacht. Hij lijkt, net als Van der Elsken, het volle leven te willen laten zien. Die vroeg hij ooit samen met hem te exposeren. Maar toch is de teneur heel somber. Bij de meeste foto’s knalt hij er vol in. Je krijgt de ene dreun na de ander en na de laatste pagina ben je murw geslagen. Tekst: Els Barents Post Editions, 24x29 cm, 240 blz., paperback ISBN 978460830488, €45