terug

Pentax 645Z bespreking

Pentax 645Z

Na analoge middenformaat camera’s voor verschillende beeldformaten en een digitale camera met een CCD is er nu de Pentax 645Z, een digitale middenformaat camera met een Sony CMOS sensor met 50 miljoen pixels.
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Dat is dezelfde sensor als in de laatste Hasselblad en PhaseOne modellen. Het opvallendste verschil met die twee is de prijs, de Pentax kost veel minder. Een ander verschil is dat de Pentax 645Z niet werkt met een losse achterwand, maar de sensor zit zoals bij spiegelreflexcamera’s gebruikelijk gewoon in de camera. Wat dat betreft lijkt de Pentax 645Z dan op de LeicaS, maar de camera ziet er wel uit als de systemen met een verwisselbare achterwand. De Pentax lijkt me een interessante optie voor fotografen die het middenformaat tot nu toe een te grote investering vonden. Maar naast het geld is het dan ook nuttig om te kijken hoe het zit met afspraken over service, want dat is bij systemen waarvan de prijs het bezit van een reserve camera niet zo voor de hand liggend maakt wel een belangrijke afweging.

Typisch Pentax

De Pentax 645Z is als je de mogelijkheden bekijkt heel duidelijk een grote uitvoering van de Pentax APS reflexcamera’s. De mogelijkheden wat betreft het instellen via knoppen, de menustructuur en vormgeving, de elf AF-punten, ze zijn allemaal overgekomen naar deze middenformaat camera. En dat zorgt er voor dat de Pentax 645Z op een aantal punten mogelijkheden biedt die je bij de andere merken niet zult aantreffen, zoals het feit dat er meer dan één punt is voor het AF-systeem. Dat dat systeem daarbij vrijwel ongewijzigd uit de APS camera’s komt blijkt dan weer uit het feit dat die elf punten nogal dicht bij elkaar rond het midden van het beeld liggen. Maar als je elders in het beeld scherp wilt stellen is er altijd nog de live-view die over het hele beeld een wel wat tragere AF biedt, maar die omdat het LCD-scherm opgeklapt kan worden, ook handig werkt wanneer de camera wat lager staat op een statief. De Pentax gebruikt twee SD-kaart plekken voor de opslag en je kunt kiezen voor het DNG-formaat om de RAW-bestanden op te slaan.

Een opname met de 55 mm bij diafragma ƒ/7
Een opname met de 55 mm bij diafragma ƒ/7

Een detail van 1000 pixels breed uit bovenstaande opname.
Een detail van 1000 pixels breed uit bovenstaande opname.

Objectieven

Omdat de camera als systeem niet nieuw is heb je de keuze uit een flink aantal objectieven. Opvallend daarbij is hooguit dat het prijsverschil met de andere middenformaat camera’s niet zo groot is als bij de camera’s zelf. Sommige objectieven zijn nog wel wat oudere ontwerpen, als je heel fanatiek op scherpte bent is het nuttig daar goed naar te kijken. De 55 mm die ik bij de Pentax 645Z had is bijvoorbeeld heel scherp in het ruim gemeten midden, maar de echte hoeken blijven wat achter, ongeacht het gekozen diafragma. Verder vindt Ricoh-Pentax kennelijk dat je zelf maar moet uitmaken vanaf welke ISO-waarde je de ruis te erg vindt worden, de instelling loopt tot 200.000, wat echt in elk geval één stap te ver is, je ziet de kleur in de schaduwen opeens anders worden ten opzichte van ISO 100.000 en lager. En uiteraard is er flink wat ruis, waarbij je wel rekening moet houden met de enorme bestanden die je krijgt, 8256 x 6192 pixels zodat je flink grote afdrukken moet maken voor die ruis erg op gaat vallen.
EdK-20141022-8866
EdK-20141022-8869
 
EdK-20141022-8872

Deze details meten 999 pixels breed, het volledige bestand is ruim 8000 pixels breed, dit om de ruis een beetje in relatie tot de foto in te schatten.
Deze details meten 999 pixels breed, het volledige bestand is ruim 8000 pixels breed, dit om de ruis een beetje in relatie tot de foto in te schatten.

De typische afmeting van het DNG bestand is zo’n 65 MB, hoewel dat bij de hogere ISO-waarden toeneemt to boven de 80 MB, de ruis heeft een negatieve invloed op de compressie mogelijkheid. De Pentax 645Z vraagt enige gewenning, maar wanneer je eenmaal de werking van de vele knoppen door hebt valt er goed en handig mee te werken. Flitsen in de studio kan uit de hand, op straat heb ik erg de neiging de camera op statief te zetten, als je dan zulke grote bestanden maakt wil je echt helemaal geen bewegingsonscherpte.
EdK-20141026-8894