terug

Manon van der Zwaal

Ze heeft niets met voetbal. Het doet haar weinig als ze een voetballer voor de camera krijgt. Behalve toen met Johan Cruijff. Haar omgeving reageerde geïmponeerd, zodat de opwinding op haar oversloeg. Maar verder? Nieuwsgierigheid. Pure, oprechte interesse in de medemens. De ontmoeting met een onbekende. Wat er gebeurt als ze tegenover een vreemde staat.
Haar vader was piloot (en hobbyfotograaf). Telkens ergens anders gestationeerd. Manon
groeide op in Saoedi Arabië, op Mallorca, in België. Ze voltooide haar cultuur- en wetenschapsstudie aan de Universiteit van Maastricht, en doorliep de Fotoacademie in Amsterdam. In 2004 vestigde ze zich als zelfstandig fotograaf. Ze is ontwapenend, onbevangen en oprecht. Ze heeft een sterk aanpassingsvermogen dat ontwikkeld is door het vele verhuizen, het nieuwe vrienden maken, het wennen aan andere klasgenoten, het opgroeien in andere culturen. Daar zitten haar kwaliteiten.
Van der Zwaal gebruikt de camera niet als fileermes, maar als fluwelen handschoen. Ze zit haar modellen heel dicht op de huid. Letterlijk. Daardoor voelt ze wanneer er iets gebeurt, wanneer men haar even vergeet, dat ze ergens doorheen breekt. Zoals in het portret van Piet Schrijvers, die met zijn gedachten niet meer bij haar maar bij zijn herinneringen is.
De acht portretten werden gemaakt voor Helden Magazine, voor de rubriek ‘De dag dat… alles mislukte’. Iemand vertelt over die fatale dag, in zwarte kleding tegen een zwarte achtergrond. Op de tegenoverliggende pagina praat ‘de held’ over de dag dat alles slaagde. Die doet dat in witte kleding tegen een witte achtergrond. Manon van der Zwaal (1977) maakt de rubriek samen met schrijver Rob Willemse.