terug

Leica X1

Naast de compactcamera’s, de M9 en de S2, heeft Leica nog een andere digitale camera ontwikkeld, om het assortiment uit te breiden met een nogal bijzonder soort camera. Eigenlijk is alleen de Sigma DP in deze categorie beschikbaar, hoewel de Panasonic GF-1 met een 20mm, of de Olympus PEN met een 17mm wel dicht in de buurt komen, maar die hebben een verwisselbaar objectief. De Leica X1 beschikt dan wel over een APS-formaat CCD, zoals de meeste digitale spiegelreflexcamera’s, het objectief, een 24mm F/2,8, zit er vast op.

Eenvoud

Bij het ontwikkelen van de Leica X1 is kennelijk vooral uitgegaan van eenvoud. Daarvoor is het systeem voor de instelling van de camera weer gebruikt zoals dat van de Digilux2 bekend is: de sluitertijden- en diafragmaknop hebben beide naast de te kiezen waarden een ‘A’-positie, waardoor op die manier de vier gangbare opties van ‘P’ tot ‘M’ beschikbaar komen voor de gebruiker. Beide knoppen zitten bovenop de camera; de diafragmaknop zou wat mij betreft wel wat moeilijker te verdraaien mogen zijn.

De X1 lijkt wel wat op een ‘M’-camera, alleen is de X1 kleiner, en vooral ook heel veel lichter. Want het is een bescheiden camera, waarbij je er als gebruiker ook nog voor kunt kiezen de sluiter geheel zonder geluid te laten werken. Dat, in combinatie met het uiterlijk van een compactcamera, en de erbij behorende manier van werken waarbij het LCD-scherm als zoeker dienst doet, maken onopvallend fotograferen vrij gemakkelijk. De samenwerking tussen Leica en Panasonic is op enkele plekken nog terug te vinden, zoals bijvoorbeeld in de keuzeopties voor de autofocus, inclusief gezichtsherkenning bijvoorbeeld.

Waar de uitvoering en werking eenvoud uitstralen, kan dat niet worden gezegd van de verpakking, die direct gericht lijkt op de wereld van de modeaccessoires: een grote prachtig opgebouwde doos met keurige laatjes voor de losse onderdelen, als de acculader. Ook het aantal keuzeopties in de menu’s had wel wat minder gemogen, maar dat blijft een kwestie van afwegingen maken tussen de wensen van de diverse mogelijke gebruikersgroepen.

Direct

Voor een reeks belangrijke functies zit op de achterkant van de camera een knop die direct toegang geeft tot de desbetreffende instelling. Voor complexe verzamelingen instellingen zijn er drie gebruikersinstellingen waarin de volledige instelling van de camera kan worden bewaard, voor het snel wisselen van een groot aantal instellingen als je van de ene situatie in een andere verzeild raakt. Links zitten drie knoppen voor de AF-keuze, de witbalans en de ISO-waarde, rond het keuzewiel rechts dan nog de belichtingscompensatie en de AF/MF-schakelaar.

Doordat het objectief naar buiten schuift wanneer je de camera aanzet, gaat daar een klein beetje tijd mee heen, maar niet te veel; het uitschakelen duurt langer, maar dat doet er ook wat minder toe. Toch is de snelheid denk ik het terrein waar de X1 de meeste problemen heeft. Zo is de AF niet echt snel, terwijl ook het terugzien van een gemaakte opname net iets langer duurt dan je misschien zou willen. En daar zie je nog iets dat zou kunnen wijzen op een iets te geringe rekenkracht: terwijl er bij het echt terugkijken wel een waarschuwing zichtbaar kan zijn voor de overbelichting (een aanduiding in fel rood overigens), ontbreekt die optie bij het automatisch na de opname tonen van het resultaat.

Dat die nuttige waarschuwing niet vooraf te zien is, is helaas ‘normaal’; vreemd genoeg biedt op dit moment geen enkele camera deze mogelijkheid om snel zekerheid over de belichting te krijgen. Ook moet er altijd een JPEG worden opgenomen in combinatie met het overigens erg handige standaard DNG RAW-formaat. Lightroom wordt meegeleverd met de X1. Ik had overigens een preproductiemodel, naar verluidt zal de snelheid bij de productiemodellen worden verbeterd.

Mooi

De camera ziet er mooi uit, maar gelukkig is de kwaliteit van het objectief ook zodanig dat de foto’s er technisch gezien ook mooi uitzien. Het 24mm-objectief, dat dus wat de beeldhoek betreft overeenkomt met een 36mm op kleinbeeld, is een bruikbare keuze voor algemene fotografie. Het centrum biedt een echt hoge beeldkwaliteit; de randen en hoeken zijn wel iets minder, maar nog steeds heel goed. Wel is er sprake van iets meer vertekening dan mij lief is: het is bijna 1% en dus wel degelijk zichtbaar bij foto’s van gebouwen. De chromatische fouten zijn zeer beperkt.

Mooi is-ie dus, maar voor een fotograaf die een kleine camera van hoge kwaliteit altijd bij zich wil hebben, is het ook een echte camera. De APS-formaat sensor levert tot de hoogste ISO-waarde (ISO 3200 is dat), goed bruikbare foto’s op, hoewel je, zoals bij elke camera, uiteraard de mooiste kwaliteit krijgt bij lagere ISO-keuzes. De prijs zal voor velen wel een bezwaar zijn, die is namelijk wel heel serieus, zo rond de € 1500,-. Voor een camera voor erbij is dat wel een flink bedrag.

 


Bekijk ook deze items