terug

Koos Breukel: Fair Face

‘Fair Face’ is de catalogus bij Breukels overzichtstentoonstelling in het Maison Européenne de la Photographie in Parijs. Daar hing naar zijn zeggen zijn dierbaarste werk.
Het boekje is niet groot, maar dat kan het genot niet deren. We krijgen niet alleen het van hem zo bekende grootformaat zwart-wit maar ook kleurenwerk te zien, met in vrijwel iedere foto de wortels in de klassieke portretschilderkunst overdadig zichtbaar. Breukel krijgt bekenden en onbekenden voor de lens. Onder de bekenden kunstenaars en schrijvers.
Voor een woest portret van Lucian Freud reisde hij bij uitzondering af naar Engeland. Voor een goedlachs portret moet je niet bij Breukel zijn. Zelfs niet voor een neutraal portret. Je vindt ze wel op het kantelpunt tussen zelfverzekerd en kwetsbaar, en er is een tendens richting lijdende of gekwelde gezichtsuitdrukkingen. Maar ondanks Breukels fascinatie voor door het leven getekende of zelfs gehavende mensen, is niets zeker.
Breukel zoekt iets mysterieus, iets onverklaarbaars of iets dubbels in de gelaatsuitdrukkingen op zijn portretten. Ook daarmee voegt hij zich in een rijke traditie. Het is dat wat de Mona Lisa een extra dimensie gaf, om maar een voorbeeld te noemen. In de kunst van vandaag de dag wint originaliteit het heel vaak van verfijndheid. Ondanks die tegenwind zijn Breukels portretten grootse pleitbezorgers van het laatste.
Tekst: Elisabeth Nora
Van Zoetendaal Publishers,
16×21 cm, 96 blz., gebonden
Frans- en Engelstalig, ISBN 9789072532107