terug

Is het ooit genoeg?

Nieuwe modellen van camera’s blijven over elkaar heen buitelen. Maar wat is de grote lijn in het geheel? Zijn de mogelijkheden zo langzaamaan uitontwikkeld qua megapixels, scherpte, autofocus en spiegels? Of komen er op korte termijn nog verrassingen aan?

ishetooitgenoeg
De afmetingen van de sensoren zijn altijd al divers geweest. Hier een grote Dalsa-sensor voor middenformaat; daarbovenop een kleintje voor een compactcamera. De vooruitgang zit in het aantal pixels op diezelfde afmetingen. En het is vrij moeilijk die toename een halt toe te roepen.

Sinds de introductie van de eerste digitale spiegelreflexcamera van Kodak, in 1987, is er veel veranderd. De markt voor de professionele spiegelreflex lijkt verdeeld tussen de twee Japanse fabrikanten Canon en Nikon. Maar natuurlijk zijn er meer fabrikanten die prachtige camera’s maken. Pentax en Olympus zijn ook bekende namen in het fotografische circuit, Panasonic en Sony zijn nieuwkomers.

Nieuw! Meer! Beter! Groter! De superlatieven zijn niet van de lucht. In P/f nummer 8 (vanaf 9 oktober in de kiosk) zet Eduard de Kam de (te verwachten) ontwikkelingen en grenzen op een rij. Zo vraagt hij zich af of er in de fotografie, als het gaat om het aantal pixels op een sensor, ook de wet van Moore geldt. En zo ja, hoe relevant is dat eigenlijk voor de fotografie zelf?