terug

Editor Peter Claassen

Dat een editor meer is dan iemand die op aanwijzingen van de fotograaf een montage maakt, bewijst Peter Claassen. Hij maakte voor productiebedrijf Paradox drie grote en bijzondere multimedia projecten. Claassen stelt zich ten dienste van het project, maar zijn ervaring en persoonlijkheid zijn wel degelijk belangrijke ingrediënten van het succes.
“Ik moet altijd een punt bereiken waarop ik totaal verliefd raak op het werk. Dat ik er van droom en als ik ‘s ochtends wakker word gelijk aan de gang wil gaan met verhaal. Het zorgt ervoor dat ik er het allermooiste en aller-fijnste mee wil doen, of het nu een groot of een kleiner project is.”

Beeldprojectie

Een belangrijk moment voor Claassen was het optreden van Laurie Anderson tijdens het Holland Festival in het Carré begin jaren tachtig. “Het was de eerste keer dat ik zag dat je beeld kon inzetten voor de stemming die je wilde creëren. Die uitvoering is de basis van de moderne projectiecultuur.” Claassen gaat zelf ook werken met beeldprojecties. Dan vraagt een bevriende cameraman of hij een tafel wil maken voor een nieuwe beeldcomputer voor animaties, een van de allereerste in zijn soort. “Ik ging er even mee spelen en het was verbijsterend. Alsof je voor het eerst een viool oppakt en blijkt te kunnen vioolspelen.” Claassen wordt animator tot het bedrijf te groot wordt en de structuur hem benauwt. Hij begint opnieuw bij een klein productiebedrijf, dat ook weer snel groeit, en besluit het roer om te gooien. “Ik ben alleen maar dingen gaan doen waar ik mezelf in begrijp. Dat betekent dat de financiën achteruit gaan, maar het levensgeluk vooruit.”

Oud en nieuw

Opnieuw maakt hij beeldprojecties voor het theater. Daarbij maakt hij veel gebruik van fotografie. “Foto’s zijn voor mij materiaal waarmee ik doe wat ik wil.” Claassen’s eerste productie waar het om de fotografie zelf draait, is De Oorlogen van Oscar van Alphen. Plaatsgenoot en oprichter van Paradox, Bas Vroege, wil de oorspronkelijke installatie uit 1984 digitaal laten reconstrueren aan de hand van een video-opname van het werk. “Dat was heel bijzonder om te doen, een soort monnikenwerk. Alsof je een schilderij aan het restaureren bent.” Het is vooral ambachtswerk. “De creativiteit lag in de zorgvuldigheid van die archeologie. Dat levert veel verrassende momenten op waarin je dingen uitprobeert.”

Ritme

Volgens Claassen is monteren ritme geven aan de vertelling. Zelfs de ademhaling van de verteller is een ritme. Claassen maakt daarbij dankbaar gebruik van zijn vaardigheden, ervaring en durf. “Een goed verhaal saai vertellen is jammer. Een saai verhaal daarentegen mooi vertellen geeft veel energie.” Een voorwaarde om met iemand te werken is de oprechtheid. “Ik kan van ieders verhaal een liefdevolle vertelling maken. Dan ben ik vooral op zoek naar de oprechtheid, een ongemaskerde liefdesverklaring. Het zit in alle facetten, van het fotograferen tot kleien, van tuinieren tot broodbakken. Het is alleen vaak zo gesluierd.”