terug

Coppejans: ‘Ze liepen het risico op een celstraf’

Foto: Ernst Coppejans
Foto: Ernst Coppejans

Ernst Coppejans was zichtbaar aangedaan door het winnen van de SO award 2014. Zijn inzending bestond uit twee series met twee tegengestelde verhalen. “Vooral de gay-serie komt recht uit mijn hart, uit mijn ziel. Toen ik eraan begon was ik enorm onzeker, ik wist dat het bijzonder beelden waren, maar had nooit verwacht er vanavond mee te winnen”, reageert Coppejans na het in ontvangst nemen van de prijs. 
Het idee om homoseksuelen te fotograferen ontstond tijdens een eerder bezoek aan West Afrika. “Het leven als homoseksueel, lesbienne of transgender is in West Afrika vaak extreem zwaar. Een normaal leven leiden is niet mogelijk. Dat raakte me. Ik was benieuwd hoe zij daarmee om gingen, wilde ze ontmoeten, naar ze luisteren en portretteren. Het is een onderwerp dat dichtbij me ligt omdat ik zelf ook homoseksueel ben. In Nederland is dat geaccepteerd, maar in heel veel andere landen ben je dan echt letterlijk de klos.”
Na een half jaar research had Coppejans twee telefoonnummers. “Ik besloot het erop te wagen en vertrok zonder al te veel verwachtingen.” De fotograaf legde het eerste contact met de geportretteerden via een organisatie die officieel voorlichten geeft over HIV, maar ook opkomt voor de belangen van homoseksuelen.”
Foto: Ernst Coppejans
Foto: Ernst Coppejans

Coppejans sprak de taal niet, maar door middel van een tolk kon hij goed met de mensen communiceren. “Er wat een klik, ondanks dat ik de taal niet sprak begrepen we elkaar. Ik had verwacht met een serie terug te komen waarop de mensen onherkenbaar in beeld kwamen. Afgewende gezichten, dat soort beeld. In West-Afrikaanse landen verbieden ze namelijk onnatuurlijk contact met iemand van hetzelfde geslacht, er staat maximaal vijf jaar celstraf op. Tegen mijn verwachting in wilden ze met hun gezicht vol in beeld. Daardoor lopen ze mogelijk gevaar, maar ze weigeren zich te verstoppen. Deze jongeren zijn door hun geaardheid verstoten door hun familie. Een goede baan vinden is ook bijna onmogelijk. Ook huisvesting en medische zorg zijn onbereikbaar. Ze hebben steun aan elkaar. Ze zijn elkaars nieuwe familie. Ze zijn trots op zichzelf.”
Na een maand keerde Coppejans zwaar onder de indruk huiswaarts. “Mijn geheugenkaarten hield ik goed verborgen, zodat de foto’s niet in verkeerde handen konden vallen.” De serie ‘Dans le Milieu’ kreeg vorm en in augustus was hij te zien in de Melkweg Galerie. “Ik hoop met deze serie een onderdrukte groep een gezicht te geven. Het is een onderwerp dat in onder de aandacht wil brengen. Soms lijkt het wel of de problematiek rondom de homoseksualiteit alleen maar groter wordt, ik hoop dat ik er aan kan bijdragen het bespreekbaar te maken.”
SO 2014 - 0366 - g
De tweede serie die Coppejans maakte staat lijnrecht tegenover de eerste. Hij portretteerde hierin een groep Worstelaars in Senegal. “Worstelen is in Senegal sport nummer 1. Ik volgde een amateurgroep die iedere avond om vijf uur op het strand bij elkaar kwam om te trainen. Worstelen was voor hen een manier om te proberen uit de armoede te komen en een beter leven te krijgen. Waar de homoseksuelen door hun familie worden verstoten, zijn de jonge worstelaars juist de hoop van de familie. Beroemde worstelaars (Lutteur) worden namelijk aanbeden en behandeld als filmsterren.”
“Het zijn de twee uitersten bij elkaar. Maar ook met deze groep had ik een klik. Ik was iedere dag bij ze op het strand als ze aan het trainen waren en er ontstond toch een soort van vriendschap. Ik zag hoe ze fanatiek trainden om hun droom werkelijkheid te laten worden; een beroemd worstelaar worden, dat was het doel.” De serie ‘Lutteur’ was onderdeel van een expositie van Newdawn in de Melkweg Galerie afgelopen augustus/september.
Foto: Ernst Coppejans
Foto: Ernst Coppejans

www.ernstcoppejans.nl
Lees hier het bericht over de winnaars van de SO2014
Lees hier een interview met winnaar van het brons Renate Beense over haar serie ‘Gewoon Pa’

Tags: SO2014

Bekijk ook deze items