terug

Collodium weekend 2013: fotograferen als vroeger

Collodium weekend - © Eduard de Kam
Collodium weekend – © Eduard de Kam
Op 4 en 5 mei werd in Waalre op camping de Volmolen een door Alex Timmermans georganiseerd Collodion weekend gehouden waar een groep beoefenaars van deze oude fotografische techniek bij elkaar kwamen om informatie en kennis uit te wisselen, en aan de bezoekers te laten zien wat ze zo al kunnen met deze oude techniek wat betreft het maken van foto’s.
De techniek van de natte collodium plaat is rond 1850 uitgevonden en zo’n 30 jaar de gangbare fotografische techniek geweest. Het was de eerste bruikbare methode om glas te gebruiken als drager voor het negatief, het grote nadeel was dat het hele proces, van het aanbrengen van de emulsie, via het belichten van de nog natte plaat, tot het ontwikkelen en fixeren binnen een minuut of tien moet zijn uitgevoerd. De in Waalre aanwezige fotografen gebruiken de techniek overigens op een andere manier, in plaats van negatieven produceren ze direct positieve beelden, door het ontwikkelen na enige tijd in het volle licht voort te zetten. Daarmee worden de originelen unica, in plaats van negatieven waarvan een grote oplage gemaakt kan worden.
Collodium weekend - © Eduard de Kam
Collodium weekend – © Eduard de Kam
Die keuze voor het direct positief beperkt uiteraard de technische mogelijkheden, de toonschaal wordt flink aangepakt, maar technische perfecte op deze manier is dan ook niet wat de beoefenaren zoeken, het gaat juist om beperkingen en wat invloed van het toeval op het eindresultaat.Tegenwoordig kunnen er natuurlijk digitale reproducties van de originelen gemaakt worden. De fotografen die de techniek nu gebruiken opereren in het kunstcircuit of beoefenen dit oude ambacht als hobby. Leuk om te zien is dat er allerlei hulpmiddelen opduiken, zoals Canadese ijsvis tentjes die donker genoeg zijn als donkere kamer voor het aanmaken en ontwikkelen van de platen. Ook zijn enkele hulpmiddelen, zoals de collodium zelf nog wel te krijgen, maar de glasplaten moet de fotograaf zelf opduikelen, het gewenste dunne glas is niet altijd te krijgen. Daarnaast gaat veel tijd zitten in het zeer zorgvuldig schoonmaken en polijsten van de glasplaten om te zorgen dat de emulsie hecht. Veel van de grootformaat camera’s zijn ofwel zelfgemaakt, dan wel op aanvraag door iemand gebouwd, waarbij de maat van de plaat uiteraard de maat van het uiteindelijke beeld bepaald.
Meer informatie op het weblog van Alex Timmermans.