Anaïs López: Only in Burundi

only in burundiHoe maak je in eigen beheer een boek over een corrupt Afrikaans land? Iemand die deze vraag goed kan beantwoorden is Anaïs López, die in eigen beheer een boek maakte over een corrupt Afrikaans land. Met haar brutaliteit en enthousiasme zorgde López ervoor dat het project van de grond kwam. Ze kreeg het voor elkaar dat NRC Next, One World en een aantal andere bladen artikelen zouden plaatsen. Daarnaast vroeg ze een subsidie aan bij het Sem Presser Archief. Die werd gehonoreerd op het moment dat ze in Kenia overstapten op hun vlucht naar Burundi. Om haar financiering rond te krijgen, wist López via een tussenpersoon een afdeling van Heineken, die ook in Burundi bier brouwt, zover te krijgen om een deel van de reis te sponsoren, deels gecompenseerd met foto’s voor hun jaarverslag. Bovendien kreeg ze van Heineken een auto ter beschikking. Met deze financiële steun kon Anaïs López haar boek gaan maken waarin ze graag een positief beeld van het verscheurde Afrikaanse land wilde schetsen. Alle absurde tegenwerkingen die zij tijdens het fotograferen heeft ondergaan, zag ze als een uitdaging. Ze heeft ze zelfs tot het eigenlijke onderwerp van haar boek gemaakt. Hoe krijg je iets gedaan in Burundi, hoe werkt het in Burundi en hoeveel gunsten moet men verlenen om een foto te kunnen maken? Want het bleek vrijwel ondoenbaar om gewoon maar wat te fotografen. Op straat een foto maken in het getraumatiseerde land zou een boete van honderden euro’s opleveren, dus moest iedereen met veel omhaal en in het geheim worden gefotografeerd. Via hun gids Koky, wiens broer de rechterhand van de president is, kreeg López toegang tot haar onderwerpen en zo werd Koky zelf de hoofdpersoon in het boek. Hij voert ons langs de illustere figuren die werden bezocht, zoals de koekjes bakkende nonnen en de aartsbisschop van Burundi. Het boek is ook op deze manier opgebouwd. Het verhaal begint bij Koky, die de lezer meeneemt door zijn land en het eindigt vervolgens weer bij hem thuis. Door voor deze opzet te kiezen, laten de makers (López en haar beste vriendin Eva Smallegange) zien dat iedereen in Burundi met elkaar is verbonden en dat ze zonder alle onderlinge connecties hun verhaal niet hadden kunnen maken.